از دیگر اشتراکات موجود در فرهنگ ایرانی و ترکمنی، اسامی شهر ها و روستاها است که در این مقاله، نام تعدادی از آن ها ذکر می شود. بسیاری از این نام ها اکنون نیز کاربرد و مصداق دارند و نام برخی از این مکان ها با گذشت زمان تغییر کرده است. این نام ها را می توان در کتاب های تاریخی و جغرافیایی به وفور مشاهده نمود که عبارتند از :

    فیروز آباد، خرم آباد، اسد آباد، اسپاس، مهران، خورمند، اسلام آباد، مهدی آباد، صیدله، طاهریه، چهل دختر، خرقان، صنعان، عباس آباد، خانقاه، خاش، سنگان، سوسنقان، فیروزه، فاراب، خلخال، ساجرود، ده نمک، دولاب، ماهان، سنجان، علمدار، رباط، گوگجه ییلاق، بهاردن، میر آباد، خلخال، بنان، شیخ لر، بست، بیرون، برماکان، مهین، خسروشاه، دهستان، قزلجا، باغدره، طلخاب، خسروجرد، خسروگرد، بابان، شاه آباد، شهرستانه، شهرستانک، شوراب، عمیدیه، گرماب، مبارکه، محمود آباد، محمد آباد، سمنگان، سمنان، سعد آباد، دیزه، آبادان، قزل قیه، آق تپه، خلج، خان آباد، گمش تپه،مهنه،  آمل،  سرخس، تجن، اترک، سلطان قلعه، قز قلعه و ...

    مصداق این نام ها در جای جای ایران نیز وجود دارند و اکنون نام برخی از شهر ها و روستاهای ایران همنام با شهر های و روستاهای ترکمنستان بوده و هست که این نیز بیانگر ریشه های عمیق فرهنگی دو ملت می باشد.

ادامه دارد.